PULONG SA GI-BRAIN TUMOR NAMUNG SILINGAN SA WARD 11

photo-1450776598040-e0dbb5665213.jpg
https://unsplash.com/@krista

Ayaw ko suwatig balak

ayaw

–tutuki lang ko

gikan sa akung samaran nga ulo hangtud sa mga bungtud nga gaginhawag lawum

totoy, tiyan

ug kwebang baba

tanawa

kabantay ka unsay kalahian nako sa uban?

ako kay estatwa

oo, tawu ko nga nahimung batu pero tawu gihapun

gaginhawa, hilum

apan sa uban

saba

kay dili kahipugngan ang mga ngalan nga muduaw sa akung panumduman, ngalan sa mga tawu nga akung gibiyaan

bisag dili pa ko intawun

andam.

 

Trans:

WORDS OF OUR BRAIN TUMOR PATIENT IN WARD 11

Don’t write me a poem

don’t

–just look at me

from my wounded head to the mountains that breathe deep

breasts, stomach,

and the caved mouth

look

have you noticed what makes me different from the others?

I am a statue

yes, I’m a person transformed into stone but a person still

breathing, silent

but for the others

noisy

because no one can stop the names from visiting my memory, names of people

who I have deserted

even when I’m not yet

prepared.

 

*image by Krista Mangulsone

Chrysanthemums

photo-1433208406127-d9e1a0a1f1aa
https://unsplash.com/@aaronburden

Tigsingkwenta, puti

nga chrysanthemum

sama sa sando ni papa

nga karun akung gikuso-kuso

para mawala ang mantsa

sa suka.

 

Puti, humut

dili sama sa aslum nga baho nga

taud-taud na pung mugawas gikan

anang na-ughan nga baba.

 

Puti, luspad

sama sa kalimutaw sa uwak nga gahuwat

gawas sa amung balay.

 

Trans:

Fifty peso-worth, white

chrysanthemum

like papa’s sando

which now I had to wash

to remove the vomit

staining it.

 

White, fragrant

unlike the sour scent

which had been flowing out from that

drying mouth.

 

White, pale

like that of the crow which waits

outside our house.

 

*image by Aaron Burden